عشق یعنی دل به دام انـداختن         وز کمــان مــهر تیــر انــداختــن

عشق یعنی نام پـاک ذوالجـلال          خـــالق و یــکتا وجـــود لایــزال

عشق یعنی بی نـهایت رستگی          از خــود و دنیا و از ایــن زندگی

عشق یعنی مصطفی خیرالامین          برترین مخلوق در عرش و زمین

عشق یعنی نیــنوا کــرب و بلا           ســرزمــین تشتـــه خـــون خـــدا

عشق یعنی اشکهــای حیـدری           نـالـــه ها و صبـــرهای زینــبــی

عشق یعنی فاطمه بنــت نبــی            حـــور جنت ، کـــوثر و دخت نبی

عشق یعنی نــام زیبــای عـلی            کاین سه حرفش آمد از رب جـلی

عشق یعنی ضــامن آهو، رضا           پــنــجـــره فـــولاد او دارد شـــفا

عشق یعنی سرخی خون شهید          با نثـــار خـــون خـــود دارد نوید

عشق یعنی بــاخدا مانی و بس           دل به او و اهـــل او بنــدی و بس

عشق یعنی پــاکی و دلــدادگی           رهگـ....ـذر دل پاک کن در زندگی

آدمــی آمــد زنــور حــق پـــدیــد        در ازل جز مهر حــق چیــزی ندید

حـــق تعالی آفـــرید از بـــهـر او        ایــن زمیــن و آسمــان ، دادش بدو

کردش انـــدر سینـــه او دل پدیـد        خواست تا بیند که چون گردد شهید

نور حق بود اندر این دل مشتـعل        زین سبب احــساس او شد منــفعـل

اندر این دل گوهری دادش ثمیــن       شادی و سرمــستی و فـر، جای کین

گوهر یکدانه نامش عشـــق بــود       برتــرین هدیــه به آدم عــشق بـــود

آدمی با عشق نجـــوا مـــی کنـــد       زنـــدگی را عـــشق معــنــا مــی کند

بی وجودش قلب می گـردد تــهی       خســته و تنــها و بـــی هیچ همرهی

رهگـ...ـذر خواهی که یابی آشنا؟      عــاشقی را پــیشه کــن زیــن ماجرا

بــوی شبنم بــوی بـاران می دهی                بوی خوش عطر خزان انتظار

عشق تــو بــود اولـیـــن آیــینه ام                کز پی اش دیدم به آخر انتظار

خـــواب دیـدم من تورا گل در بهار               خــواستم چیــنم ولیـکن انتظار

دست من بگرفت و کرد آنجا خزان               عــاقبــت بیــدار کـــردم انتظار

یـــــاد آن ایــــام ســبــز و دلنـــواز               میکند کــار شب و روز انتظار

روزهای سبـــز را کـــردش سیــاه               رنگ سرد و بــی فـروغ انتظار

تیــر و مردادم به دی بهمن گذشت               روی فـــصل نـــاتــمـــام انتظار

کـــاش در قلـــب فسـرده می شدی                نــوبهــاری روی فــصل انتظار

رهگـ….ـذر بشنو حدیث عشق را                تــا به پــایــانش رسانـی انتظار

بهار تکرار دوباره طبیعت است همچون تکرارهای بی پایان .

بهار بهانه ایست برای دوباره زیستن و دوباره عاشق شدن، سرود دوباره آفرینش .

بهاران با آمدنش فریاد سر می دهد که ای انسان خفته در پوستین شب ، برخیز ، فصل دوباره شکفتن است ، بیدارشو از خواب صدباره غفلت ، دریچه های زنگار گرفته قلبت را بگشا سوی روشنایی و افق ……..

ازین ماتمکده تنهایی و عزلت راهی شو سوی میکده ، لبریز شو از جام باده .

مست می عشق شو و درین خماری بمان .

معشوق را بنگر که چه مشتاقانه تو را می خواند ، نوایش را ندایی ده و راهی شو ……..

آری فصل کوچ رسیده از تکرارهای بی امان ظلمت .

اگر بمانی هیچ خواهی شد .

پس تو ای رهگـ….ــذر برخیز و کوله بارت را بردوش گیر ، وقت رفتن است .

تنها معشوق را نظاره گر باش ، منزل بس پرخطر است ، بترس از گمراهی .

مبادا که دستان بهار را رهاسازی ، تنها اوست که به مقصد داناست .

تو را با خود می برد به عرش ، حرم امن الهی ، رضوان .

و از تسنیم سیرابت می سازد . سیراب سیراب سیراب

اگر با بهار همسفر شوی !!!!!!